Dimitrije Ostojic photoblog

Supermoon

admin — Wed, 09 May 2012 22:54:18 +0000

“Super Mesec” i Airbus-321.

Ovaj snimak je nastao 6. maja kada je Mesec bio najbliži Zemlji. Iako ovakvi snimci iziskuju mnogo planiranja ovaj je nastao prilično spontano. Te večeri su Facebook preplavile razne fotografije “supermeseca”, pa sam i sam shvatio da je pravo vreme da i ja okinem koji kvadrat.

Te večeri je Mesec bio zaista veliki i sjajan, a i oblaci su polako počeli da se razilaze sa horizonta. Već je bilo kasno pa nisam imao vremena da pobegnem na neko uzvišenje van grada, gde su uslovi sa fotografisanje bolji, već sam stativ i ostatak opreme montirao na terasi mog stana. Posle par test snimaka imao sam dobro eksponiran snimak čistog Meseca. Iako tehnički korektena, takva “prazna” fotografija i nije preterano zanimljiva…Tako mi je došlo na ideju da probam da realizujem moju staru želju – snimak meseca sa siluetom aviona. Odmah mi je bilo jasno da verovatno nema ništa od toga jer je šansa da se poklope putanja aviona i meseca gotovo nikakva, s obzirom da ja stojim na terasi i ne mogu da menjam lokaciju. Ipak sam otišao do kompa i bacio pogled na http://www.flightradar24.com/ . Inače ovaj sajt vam prikazuje položaje civilnih aviona iznad gotovo celog sveta u realnom vremenu! Te večeri je bilo gužve na nebu i veći broj aviona je prolazio iznad područja koje me je zanimalo. I pored toga šansa da se neki poklopi sa Mesecom je bila jako mala.

Više od sat vremena sam sedeo na terasi posmatrajući avione kako prolaze više ili manje pored Meseca. Odprilike kada sam izgubio svaku nadu na horizontu su se pojavila dva aviona koja su po mom proračunu mogla da pređu preko meseca. Na desetak sekundi pre poklapanja mi je bilo jasno da će prvi avion gotovo sigurno preći preko Meseca. Čekao sam ga. Čim sam ugledao svetla koja se približavaju Mesecu, okinuo sam rafal od 5-6 snimaka. Bingo! Imam ga u tri kadra! Avion je iznad Meseca bio manje od sekunde. Čekao sam drugi avion koji je bio 20ak sekundi iza njega, ali on je “zakačio” Mesec samo malim delom levog krila. Uz pomoć http://www.flightradar24.com/ znao sam i o tačno kom avionu se radi. U pitanju je Airbus A321-131 , kompanije ” Onur Air ” sa registracijom TC-ONJ. Inače od opreme sam koristio Canon 7D, objektiv Canon 500mm f4 L IS i monopod.

Te večeri sam proveo još neko vreme gledajući u Mesec, ali kako je vreme prolazilo putanje aviona i meseca su se sve više razilazile, tako da nije bilo šanse da se napravi još koji snimak.

Live fire exercise @ Pasuljanske Livade

admin — Fri, 06 Apr 2012 13:23:01 +0000

Few photos from the live fire exercise held at “Pasuljanske livade” firing range…

The pilots from 241. attack squadron equipped with the J-22 Orao and G-4 Super Galeb aircraft, attacked a simulated enemy stronghold with 57mm unguided rockets and 23mm cannons, while helicopters from 714. anti-Armour helicopter squadron destroyed their targets with 9M14M “Malyutka” ( AT-3 Sagger) anti-tank guided missile.

Hot ‘n Cold

admin — Tue, 27 Mar 2012 22:39:04 +0000

Durmitor. Za zimske uspone najbolji je u martu. A mart ove godine je ujedno i najbolje vreme za pobeći iz Srbije (tada počinju predizborne kampanje). Zato i idemo na Durmitor, da se penjemo i uživamo. Tamo sem snega, stene, leda i po koje divokoze nema ničeg, samo lepota nedirnute prirode.

Plan nam je da pokušamo uspon na Bobotov Kuk – najviši vrh Durmitora. To je ujedno i najteži vrh za penjanje u zimskim uslovima. Generalno malo ljudi uopšte pokušava zimski uspon na „Bobota“, a još manje uspe da dodje do samog vrha. Često se dešava da niko par godina za redom ne ispenje sam vrh. Tako smo bar čuli, od ljudi koji su već bili tamo ili čitajući razne izveštaje sa uspona.

Mi (Bojan Marić i Dimitrije Ostojić) smo rešili da probamo, pa šta bude. Vremenska prognoza je bila relativno dobra, sa izuzetkom visokih temperatura tokom dana…To nas je malo brinulo, što zbog lavina, što zbog „mekog“ snega… Oprema- spremna, hrana-spremna, foto apatrat -spreman! Juhu krećemo!

Kliknite na fotografije za punu veličinu

Stižemo u Žabljak, i bez obzira što je već mrak idemo da prošitamo do Crnog jezera – jednog od dragulja Durmitora. Prelep prizor, vrhovi Durmitora iznad zaleđenog jezera, a na nebu milijarde zvezda. Rasklapam stativ, montiram aparat i pravim par snimaka. Falilo mi je malo mesečine da skratim ekspoziciju i zamrznem zvezde, ali ni ovo sa tragovima zvezda nije loše ispalo

Bole i ja, negde iznad Prle. (foto: Ivan Uroševic)
Sutra dan oko 11h krećemo na uspon, treba preći dosta kilometara i savladati veliku visinsku razliku sa punim rancima na ledjima. Cilj za taj dan je Valoviti Do, gde ćemo napraviti naš mali kamp.

Verzija panorame bez natpisa.

Pogled iz Valovitog Dola ka masivu Bobotovog Kuka: U dnu je ogroman bolder poznatiji kako “Kleknata Glava”, u centru Bobotov Kuk, desno Bezimeni vrh a levo Lučin Vrh.
Posle oko 6 sati hoda eto nas u Valovitom Dolu. Prelepa uvala ispod Bobotovog Kuka, opkružena najvišim durmitorskim vrhovima.

Bobotov Kuk, Bezimeni Vrh, Jupiter, Venera i moj primus, sve na jednom snimku Tek kasnije sam saznao da su ove dve sjajne zvezde ustvari planete Venera u Jupiter. Uživam u pogledu dok topim sneg za sutrašnji uspon. Posle dužeg posmatranja vrha odlučujemo da probamo uspon sa severne strane preko sistema snežnih polica i kuluara, iz šatora deluje skroz izvodljivo…

04.09h – spremni za uspon na Bobota!
Ustajemo u 03h, pakujemo se i krećemo neki minut posle četiri ujutru. Zbog visokih temperatura krucijalno je da što ranije izađemo na vrh, dok sneg još “drži” i dok je opasnost od lavina manja. Krećemo, i posle 40ak minuta stižemo do početka severne stene. Zbog lošeg snega menjamo plan, ipak napadamo “Bobota” preko Škrškog pogleda (praktično sa druge strane).

Divokoza, tik ispod Lučinog vrha, a u pozadini Zupci.
Stižemo do prevoja, već svanjava, vidimo divokozu i pitamo se šta li traži na ovoj visini…

Škrški pogled. U desnom delu fotografije se vidi zaleđeno veliko i malo Škrško jezero.

Brzo napredujemo i stižemo do Škrškog pogleda odakle počinje teži deo uspona. Navezujemo se i posle kratke pauze nastavljamo. Prvo prečimo 40-ak metara ulevo po strmoj padini, zatim direktno gore, prolazimo jedan kuluar i stižemo do najtežeg dela uspona- do strme mix deonice snega stena i leda.

Bole (Bojan Marić) u završnim delovima uspona.

Stižemo do najgadnijeg dela. Krećem direktnom linijom preko stene i snega, prvi deo je gola stena (~UIAA III). Već sam 20ak metra iznad Bojana bez međuosiguranja, a ispod mene rupa od 700 metara. Nastavljam oprezno dalje i u jedom trenutku vidim bolt kako viri iz stene, ali bez pločice. Ah, svašta mislim u sebi i psujem onoga ko ga je skinuo. Nastavljam dalje, i posle par metara primećujem mali komad metala koji viri iz ledom okovane stene. Par udarca cepinom i na površinu izranja bolt sa sve pločicom. Osmeh na mom licu, i veliko olakšanje Improvizujem sidrište, i osiguravanje Boleta koji dolazi do mene i nastavlja da vodi. (penjemo cug na cug sve vreme).

Bobotov Kuk – 2523m – najviši vrh Durmitora.
Čujem glasan uzvik- siguran znak da je Bole na vrhu! Uspeli smo, posle tri i po sata eto nas na vrhu. A tamo fantazija, prelep dan, gotovo da nema vetra, vreme kakvo se i leti retko doživljava na Durmitoru! sada ostaje samo još da bezbedno siđemo…

Odpenjavamo lagano problematičnu deonicu do Škrškog pogleda, sneg je već primetno mekši…

Bole pravi autoportret, a eto i mene u pozadini. Foto: Bojan Marić

Razvezivanje i kratak predah na Škrškom pogledu. Foto: Bojan Marić

Pogled na krečnjačku stenu Bobotovog Kuka sa prevoja. Na prevoju pravimo kratku pauzu za doručak i fotkanje.

Home sweet home. Naš šator – 200 metara ispod nas, čak se vidi i treći član ekipe – Skaki (Ivan Urošević) koji je ostao u kampu.

“E tu smo bili!”.
Stigosmo najzad i do kampa.

Kakav dan, izmišljen za skakanje. foto: Skakamendin Jusuf Hasanović a.k.a Ivan Urošević

Ma kakav Bobot i ostali vrhovi, ovo je hard-core alpinizam uz kremu za sunčanje i šolju tople kafe Dobro je, uopšte nema + 20 C. foto: Skakamendin Jusuf Hasanović

Kleknata Glava, Bobotov Kuk i Lučin Vrh. Tokina 11-16/2,8 + CP

Perfektan dan od početka do kraja. Sa prvim mrakom idemo na spavanje, sutra je u planu uspon na Oblu Glavu i Čvorov Bogaz, obilazak Ledene pećine i povratak u civilizaciju.

Izlazak sunca, najfotogeničniji deo dana. Zato ne gubim vreme i bacam se na fotkanje.

Bole (Bojan Marić) i ja (Dimitrije Ostojić) na jednom od mnogobrojnih boldera u Valovitom Dolu. Foto: Skakamendin Jusuf Hasanović

Lučin vrh (2396) obasjan prvim zracima sunca.

Detalji sa uspona na oblu Glavu.

Na Obloj Glavi ( 2303 m)

Ledena Pećina.
Nastavili smo dalje uspon ka Čvorovom Bogazu, ali zaboravili smo da se slikamo na vrhu Sa vrha, dosadno i beskrajno spuštanje do Žabljaka….Ni sam ne znam koliko sam puta propao u sneg do pojasa, čista frustracija…

Sa desna na levo: Skaki, Bole i ja.
Posle iscrpljujućeg dana, prvi full obrok i naravno pivo Naši drugari koji su u to vreme bili na zimskoj alpinističkoj obuci (neki instruktori a neki tečajci ) su nas lepo ugostili …

Pogled na kanjon Tare sa mosta. Posle četiri fenomenalna dana moramo nazad Pravimo pauzu na Djurdjevića Tari i nastavljamo put kući. Već imamo planove za narednu godinu

Tekst i fotografije: copyright © Dimitrije Ostojic
*osim ako nije drukčije naznačeno

The Tigers

admin — Tue, 06 Mar 2012 12:04:04 +0000

On the first day of the 1999 Kosovo War, while the bombs were falling onto Serbia, commander of 98th Aviation regiment, colonel Sreto Malinović, held a short speech for the pilots of 241st squadron “Tigers”, which will one day probably go into history textbooks. After the speech he sat behind the commands of one of the aircrafts and led the formation of “Orao’s” in action against the terrorist’s positions in Kosovo.

This is just one of many stories about the “Tigers”. Sadly, these stories about the heroic actions of defenders of our country are not welcome by the politicians in these years, and they are slowly slipping into forget. During the ’99 war members of this squadron had the most flight hours and were involved in numerous combat missions. In one such mission colonel Života Đurić, the commander of the squadron from that period lost his life.

Today, 241st Fighter-bomber squadron “Tigers”, is the only “attack” squadron in ViPVO (Serbian Air Force), with the primary mission of close air support to the ground units. It is a part of 98th Airforce brigade stationed at the airbase Lađevci, near Kraljevo. “Tigers” fly the domestically produced aircrafts, attack aircraft J/NJ-22 “Orao” (Eagle ) and trainer/light-attack G-4 “Super Galeb” (Super Seagull).

During the past few years, I had opportunity to photograph “Tigers” at several occasions. Some of that photos you could see in the issues of magazine “Odbrana” and other publications, some of them on the various forums and just few on my blog. This is my chance to compensate that, I hope you’ll enjoy about 40 handpicked photos in this blog post…

click images to enlarge

Lined up Orao’s (J-22 Orao) at Ladjevci airbase.

NJ-22 during the lowest and craziest low pass that I ever saw!

Orao J-22 firing from GSh-23 cannons above the “Čenta” proving ground. .

J-22 attacking ground targets with the 57mm unguided missiles.

-22 Orao with its deadly arsenal. On the far right you can see the missile AGM-65B “Maverick”, seadly the only “smart” weapon in our Airforce’s A2G arsenal.

Preparations for takeoff. Pilot in the back seat of the G-4 “Super Galeb ” is the colonel Dejan Joksimović – commander of the 98th Airforce brigade.

Commander of the 98th Airforce brigade – colonel Dejan Joksimović.

Replacing the empty IC decoys from IC dispenser.

“Orao” J-22 at the runway of the airport Niš. Even though it is not home base of the “Tigers”, lately they can be seen there more often because of the construction works at the Ladjevci Airbase.

Commander of the 241st FS “Tigers” lt. colonel Obrenović.

text and photos copyright © Dimitrije Ostojic

Borski Stol

admin — Tue, 18 Oct 2011 19:54:38 +0000

Zvezdano nebo iznad jednog od najlepših krajeva Srbije. Planina Stol kod Bora, mesto kome se uvek rado vraćam. Najbolje penjalište kod nas, ali i mnogo više od toga, idealno mesto za odmor mozga od brzog gradskog života. Tokom jedne od poseta ovom sjajnom mestu, prelepa zvezdana noć mi je dala ideju da se malo poigram sa dugom ekspozicijom, i evo rezultata:

klik

Polaris, zvezde i silueta stene Borskog Stola. Espozicaja: ~ 92 minuta F8 ISO:100

Ostatak ekipe se sprema za spavanje i svetlošću svojih čeonih lampi stvara ovaj cool efekat svetlećih šatora. U pozadini se takodje vide Stoli i Severnjača. Ekspozicaja ~ 15ak minuta.

Pogled iz kampa na stenu Stola. Iako te noći nije bilo mesečine, senzor aparata je ipak uspeo da prikupi dovoljno informacija da se jasno vide detalji na steni. Inače ceo taj dan smo proveli baš na toj steni, penjući neke od naših najpopularnijih penjačkih smerova. Ekspozicija: ~ 10 min f/6,3 ISO-400 @95mm

Grupna fotka ekipe sastavljena od četiri ekspozicije od po 30s. Natpisi nisu dodavani u Photoshopu već su nastali korišćenjem led čeonik lampi, kojima je bukvalno pisano svetlom po slici Inače na fotografiji su : Tijanić Ivan, Vojin Pajić, Branko Pajić i Dimitrije Ostojić.

Pogled sa vrha stene Stola na Veliki krš i zalazeće sunce.

Ova poslednja je jedna od retkih fotografija sa poslednjeg putovanja koja nije nastal noću. Razlog zbog čega nema dnevih fotografija je taj da sam tokom dana uglavnom eksperimentisao sa snimanjem video materijala, koga ćete uskoro i videti

foto © Dimitrije Ostojic 2011

Matterhorn

admin — Wed, 31 Aug 2011 11:18:08 +0000

Matterhorn is one of the highest and for climbing technically most difficult Alpine peaks. It’s located between Switzerland and Italy and has hight of 4478 meters. Because of its incredible pyramid-like shape it has become the symbol of Alps and Switzerland and you can see it’s shape on the wrappers of many Swiss chocolates and other products… Thousands of people every year come to climb it or just to admire it. In few words Matterhorn is beautiful and scary at the same time!

I wrote more about Matterhorn in one of the previous posts.

click images to enlarge

In the last hundred years more than five hundred climbers lost their lives at Matterhorn.

The view on the Matterhorn south face

The top of the Matterhorn in clouds and afternoon storms are often scene.

In the top right corner you can see the climbers going to the summit.

Hornli Ridge is most common route for the ascent. Matterhorn is the most beautiful when seen from the Swiss side.

On the Hornli ridge…

This is me, spellbound by the first sun rays coming above the Mount Rose, the shot was made by Voja – my climbing mate.

Night Shift

admin — Fri, 26 Aug 2011 16:50:32 +0000

All photos were made during my visit to the 101st fighter squadron “Vitezovi” (Knights) . I had rare opportunity to capture late afternoon and night operations at Batajnica airbase and to be the guest of the most elite unit of Serbian Air Force.

Big thanks goes out to my friends from the 101st fighter squadron and the command of 204th aviation brigade who allowed me to capture these moments and share them with you!

click images to enlarge

One of the few “old-school” pilots in MiG-29, former commander of 101st FS and now the deputy commander of 204th a.b. Colonel Ljubomir Djurdjević.

This was magazine “Odbrana” cover photo for issue 141

Retired MiG-21MF lit by the taxi lights.

AIRPOWER 11

admin — Thu, 11 Aug 2011 10:44:16 +0000

F-16 AM Belgium Air Force solo display

More than 200 aircraft from 20 countries, almost 300000 visitors, two whole days of flights, beautiful landscapes of Styria and much more… Austrian Air Force couldn’t celebrate the centenary in a better way. My impression: AIRPOWER 11 is the best airshow I ever attended.

The Zeltweg Airbase , where the show was held is located in the Styria state in Austria, in a valley surrounded by Alpine peaks over 2000m in height. It’s probably ’cause of the mountains that the AIRPOWER show is so photogenic. The host made a huge effort to enable the photographers and spotters the best conditions. If I remember well there were 13 locations for taking photos across the airbase, connected to press center with shuttle buses. Regarding the equipment I mostly used Canon 7D with the Canon 500/4 LIS lens, although because of short distance to the runway fine photos could be made with a “shorter” lens. Maybe something like 100-400 in combination with crop body would be ideal for this show.

I will not speak about actual airshow a lot, the following 130 photos will do that better than me…

F-16AM Belgium Air Force

click images to enlarge

Me-109 & Me-262

Page 1

Joint Venture 2011

admin — Tue, 28 Jun 2011 14:50:09 +0000

Few photos from the rehearsal of “Joint Venture 2011″ military/police joint exercise. As you can see I spent most time on catching Mig’s over city of Niš

click images to enlarge

Two long waited ex police Mi-17′s are overhauled and finally in service with Serbian Air Force. This is their first public appearance.

Portreti iz ludnice

admin — Wed, 27 Apr 2011 23:13:18 +0000

Sve fotografije su nastale tokom posete Specijalnoj neuropsihijatrijskoj bolnici “Kovin”, 2007. godine. Još neke fotografije i prateću priču možete pogledati OVDE

Dimitrije Ostojic photoblog

Supermoon

Live fire exercise @ Pasuljanske Livade

Hot ‘n Cold

Kliknite na fotografije za punu veličinu

Tekst i fotografije: copyright © Dimitrije Ostojic *osim ako nije drukčije naznačeno

The Tigers

click images to enlarge

text and photos copyright © Dimitrije Ostojic

Borski Stol

Matterhorn

click images to enlarge

Night Shift

click images to enlarge

photos © Dimitrije Ostojic 2011

AIRPOWER 11

F-16AM Belgium Air Force

click images to enlarge

Me-109 & Me-262

Page 1

Joint Venture 2011

Portreti iz ludnice

Tekst i fotografije: copyright © Dimitrije Ostojic
*osim ako nije drukčije naznačeno